Stanisław Przybyszewski
Dramaturg, dziennikarz, eseista
- Urodzony
- 7 maja 1868
- Zmarł
- 23 listopada 1927, Jaronty
- Zawody
- dramaturg, dziennikarz, eseista
Stanisław Feliks Przybyszewski urodził się 7 maja 1868 roku w Łojewie, a zmarł 23 listopada 1927 roku w Jarontach. Był polskim pisarzem, dramaturgiem, dziennikarzem i eseistą, związanym z okresem Młodej Polski. Tworzył po polsku i po niemiecku. W 1889 roku uzyskał świadectwo dojrzałości w gimnazjum w Wągrowcu, z którym był związany również przez przyjaźń z Martą Foerder.
W Berlinie studiował architekturę i medycynę, lecz nie ukończył tych kierunków. Publikował tam eseje i uczestniczył w życiu artystycznym. W 1898 roku objął redakcję krakowskiego pisma „Życie”, stając się jednym z przywódców artystycznych Młodej Polski. Głosił hasło „sztuka dla sztuki” i napisał manifest „Confiteor”. Wśród jego utworów są powieści „Dzieci Szatana” i „Homo Sapiens”, a także dramaty „Śnieg” i „Śluby”. Po I wojnie światowej mieszkał między innymi w Poznaniu i Gdańsku, gdzie pracował przy tłumaczeniach. W 1927 roku osiadł w Jarontach na Kujawach.
Na podstawie artykułu „Stanisław Przybyszewski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.