Barbara Teige

Barbara Teige, z domu Pawłowicz, urodziła się w Wągrowcu. Uczyła się w gimnazjum w Rogoźnie, gdzie założyła drużynę harcerską. W 1938 roku rozpoczęła studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Poznańskiego. Po wybuchu II wojny światowej podjęła służbę w Związku Walki Zbrojnej w Krakowie. Ukończyła kurs sanitarny, a następnie zajmowała się drukowaniem i kolportowaniem biuletynu z nasłuchu radiowego. W 1940 roku przeniosła się do Sokołowa Podlaskiego.

W 1944 roku znalazła się w Warszawie i walczyła w powstaniu warszawskim jako łączniczka dowódcy batalionu „Kiliński”. Brała udział między innymi w ataku na PAST-ę. Po kapitulacji powstania trafiła do niewoli i przebywała w obozach Lamsdorf oraz Zeithain. Otrzymała Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari i została awansowana do stopnia kapitana. Po wojnie zamieszkała w Poznaniu, gdzie w 1948 roku ukończyła studia medyczne. Pracowała jako lekarz, między innymi w poradni dla kombatantów i hospicjum. W 1955 roku wyszła za mąż za Karola Teige. Zmarła w Poznaniu w 2006 roku i została pochowana na cmentarzu Junikowskim.

Na podstawie artykułu „Barbara Teige” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.